Przymiarki pętlą z Iwonicza-Zdroju

Plan wycieczki

1. Wycieczkę zaczynamy w Iwoniczu-Zdroju, na Alei Leśnej, pod amfiteatrem, gdzie znajduje się niewielki parking. Na Przymiarki będziemy wędrować szlakiem zielonym . Kierujemy się za drogowskazem: „Rymanów-Zdrój przez Górę Przymiarki 1,45 h” i wchodzimy do lasu, w tak zwaną Stefanową Dolinę. Po około 25 minutach marszu wychodzimy na odkryty teren – tu niewielka wiata odpoczynkowa i ładny widok na okolicę.
2. Kontynuujemy wędrówkę zielonym szlakiem . Mijamy tablicę z opisem nieistniejącej wsi łemkowskiej Wólka. Dochodzimy na Przymiarki, a ściślej – na drugi wierzchołek o nazwie Wierch (624 m n.p.m.). To popularny punkt widokowy, z którego rozpościera się piękna panorama na Beskid Niski, Pogórza i Bieszczady. Stoi tu krzyż, są ławeczki i wiata.
3. Po kilku minutach zielony szlak opuszcza grzbiet i dalej wiedzie odkrytym terenem, przez łąki. Dochodzimy do charakterystycznej kapliczki i ławeczek. Następnie przez las schodzimy do Rymanowa-Zdroju.
4. Ulicami Spacerową i Zdrojową idziemy przez uzdrowisko. Mijamy kościół i skręcamy w lewo, na ulicę Słoneczny Stok. Od tego momentu – aż do Iwonicza-Zdroju – będziemy wędrować szlakiem czerwonym (to fragment Głównego Szlaku Beskidzkiego).
5. Zagłębiamy się w las. Szlak wiedzie na tym odcinku dość monotonnie cały czas lasem. W połowie drogi, za odbiciem na czarną ścieżkę łącznikową przez Glorietkę, znajduje się niewielki deszczochron. Schodzimy do doliny potoku Świętokrzyskiego (w tym miejscu czarna ścieżka odbija w prawo, do kościółka w Klimkówce). My dalej za znakami czerwonego szlaku .
6. Rozpoczynamy podejście zboczem Suchej Góry (611 m n.p.m.). Wydobywano tu niegdyś ropę naftową, do dziś zachowały się jeszcze ślady dawnej działalności. Następnie szerokim leśnym duktem – przez przysiółek Kopalnia – dochodzimy do zabudowań Iwonicza-Zdroju. Maszerujemy przez Aleję Słoneczną i plac Oczki. Aleją Leśną dochodzimy pod amfiteatr, gdzie kończymy wycieczkę, zamykając pętlę. 

Atrakcje i walory krajobrazowe

1. Przymiarki to długi na 3 kilometry grzbiet, częsty cel spacerów z Iwonicza-Zdroju i Rymanowa-Zdroju. Ma trzy wierzchołki, z czego najbardziej widokowa jest Kopa zwana niegdyś Patryją (640 m n.p.m.), na którą nie prowadzi znakowany szlak turystyczny. Drugi wierzchołek o nazwie Wierch (624 m n.p.m.) to popularne miejsce widokowe. Z Przymiarek roztacza się dookolna panorama na Beskid Niski, Bieszczady i Pogórza. Przy bardzo dobrej pogodzie – na lewo od okazałego masywu Cergowej – można wypatrzeć Tatry Słowackie. Przymiarki zwane są często „beskidzkimi połoninami”. Przez grzbiet – częściowo – wiedzie piękny krajobrazowo szlak zielony o nazwie „Czy zobaczymy Tatry?”. Z łąk pod Kopą – przy dobrej pogodzie – imponująco prezentują się Tatry. Dobrze widoczne są też bieszczadzkie szczyty: Łopiennik, Chryszczata, Wołosań oraz połoniny. Na północy rozciągają się Wzgórza Rymanowskie, zaś w oddali Góry Słonne.
2. Iwonicz-Zdrój to jedno z najstarszych uzdrowisk w Polsce. Pierwsze wzmianki o leczniczych właściwościach iwonickich wód pochodzą z XVI wieku. Rozkwit miejscowości przypada na XIX wiek, za sprawą ówczesnych właścicieli – rodziny Załuskich. Powstały wówczas okazałe pensjonaty, drewniane wille w stylu szwajcarskim, zakład kąpielowy, pijalnia wód mineralnych, kaplica zdrojowa oraz łazienki. Dziś jest to znane w regionie uzdrowisko, którego największym bogactwem są wody mineralne.
3. Początki rymanowskiego uzdrowiska sięgają roku 1876. Oficjalne otwarcie uzdrowiska miało miejsce w 1881 roku. Założycielami zdroju byli hr. Anna z Działyńskich Potocka i jej mąż Stanisław – właściciele dóbr rymanowskich. W Rymanowie-Zdroju leczone są choroby układu oddechowego, krążenia oraz pokarmowego. Cenne są wody mineralne – szczawy chlorkowo-sodowe z domieszką jodu i bromu. Warto zajrzeć do niewielkiej pijalni wód mineralnych ze słynnymi rymanowskimi wodami: „Tytusem”, „Klaudią” i „Celestyną”. W miejscowości zachowało się sporo zabytkowych, drewnianych willi zbudowanych pod koniec XIX wieku w stylu szwajcarskim.

Warianty i modyfikacje

1. Trasę możemy znacząco skrócić i nie schodzić do Rymanowa-Zdroju. W tym wariancie wracamy do Iwonicza-Zdroju, robiąc krótszą pętlę przez Glorietkę (573 m n.p.m.). Po zejściu z grzbietu Przymiarek wędrujemy szlakiem zielonym. W pewnym momencie napotykamy ławeczkę i węzeł szlaków – szlak zielony odbija w prawo i schodzi do Rymanowa-Zdroju. My w tym miejscu obieramy kierunek w lewo, tak jak pokazuje drogowskaz z napisem: „Do czerwonego szlaku, ścieżka łącznikowa”. Wędrujemy lasem, trzymając się ścieżki oznaczonej biało-czarnym kwadratem. Po około 25 minutach marszu dochodzimy do czerwonego szlaku. Tu skręcamy w lewo i czerwonym szlakiem – przez Suchą Górę – schodzimy do Iwonicza-Zdroju. Ten odcinek wiedzie szerokim duktem przez las. Po drodze są dwie wiaty odpoczynkowe.
2. Z grzbietu Przymiarek możemy zejść do nieistniejącej wsi łemkowskiej Wólka. Była to niewielka osada licząca przed II wojną światową zaledwie 40 domów. Łemkowie trudnili się tu wyrobem drewnianych rzeźb, ich prace chętnie nabywali kuracjusze przebywający w pobliskich uzdrowiskach – Iwoniczu-Zdroju i Rymanowie-Zdroju. Po wsi nie ma praktycznie żadnych śladów, nawet kapliczki czy krzyża. Zachował się tylko jeden nagrobek z 1945 roku. W miejscu dawnej wsi stoi tablica informacyjna. Aby dojść do Wólki, spod węzła szlaków na Przymiarkach skręcamy w lewo i schodzimy na północ przez rozległe łąki. Po około 10 minutach marszu dochodzimy do dawnej wsi. Z tego miejsca możemy wrócić na grzbiet Przymiarek po własnych śladach. Możemy też kontynuować marsz na północ wydeptaną ścieżką, która po około 15 minutach doprowadzi nas do czerwonego szlaku. Jeśli w tym miejscu skręcimy w lewo, to szlak czerwony doprowadzi nas z powrotem do Iwonicza-Zdroju. Wariant przez Wólkę stwarza okazję do zrobienia krótkiej, zgrabnej pętli, bez przechodzenia całej trasy opisanej w wersji podstawowej.
3. Ponieważ trasa zatacza pętlę, można ją przejść w odwrotnym kierunku, zaczynając i kończąc wycieczkę w Rymanowie-Zdroju. 

Wskazówki praktyczne

1. Iwonicz-Zdrój jest dobrze skomunikowany z różnymi miastami. Do uzdrowiska kursują autobusy m.in. z: Krosna, Tarnowa, Krakowa, Katowic czy Warszawy. Wysiadamy w centrum uzdrowiska, na przystanku: Plac Oczki.
2. Samochód najlepiej zaparkować na bezpłatnym parkingu pod amfiteatrem w Iwoniczu-Zdroju, przy Alei Leśnej, tuż przy zielonym szlaku na Przymiarki. Parking nie jest duży, więc w słoneczne weekendy miejsca dość szybko się zapełniają. Samochód można też zaparkować na płatnym parkingu przy Alei Słonecznej, w centrum uzdrowiska.
3. Nawierzchnia na szlaku to leśne i polne ścieżki. Zielony szlak z Iwonicza-Zdroju do Rymanowa-Zdroju wiedzie w większości odkrytym terenem. Czerwony szlak przez Suchą Górę prowadzi dość monotonnie przez las. Dobrym miejscem na odpoczynek są Przymiarki z pięknym widokiem na okolicę, są tu ławeczki oraz wiata. Wiaty odpoczynkowe stoją także na czerwonym szlaku.
4. Trasa w wersji podstawowej jest długa i wymaga dobrej kondycji. Z kolei krótsze pętle, opisane jako warianty, są dostępne również dla mniej wprawnych piechurów. Na wędrówkę zabierzmy wygodne obuwie turystyczne.
5. Na trasie nie ma schroniska, zatem przed wycieczką należy zadbać o jedzenie na drogę. Prowiant można uzupełnić w jednym z uzdrowisk. W Iwoniczu-Zdroju i Rymanowie-Zdroju znajdują się liczne sklepy spożywcze, a także restauracje i kawiarnie. Warto spróbować wód mineralnych, z których słyną oba uzdrowiska.