Żabia Góra i Przedziwna pętlą z Iwonicza-Zdroju

Plan wycieczki

1. Wycieczkę zaczynamy w centrum Iwonicza-Zdroju, na placu Oczki. Będziemy wędrować ścieżką spacerową oznaczoną niebiesko-białym kwadratem . Obieramy kierunek, tak jak pokazuje drogowskaz: Źródło Bełkotka / Góra Przedziwna. Przechodzimy przez park zdrojowy, mijamy tężnię solankową, nieco dalej obelisk poświęcony pamięci Karola Załuskiego. Wybrukowana aleja prowadzi delikatnie pod górę. Po około 20 minutach dochodzimy do źródła Bełkotka. Tu ławeczki, wiata odpoczynkowa, tablica informacyjna.
2. Spod Bełkotki kierujemy się za znakami niebiesko-białej ścieżki spacerowej , tak jak pokazuje drogowskaz: Góra Przedziwna 20 minut. Wędrujemy lasem. Dochodzimy w partie szczytowe Przedziwnej (552 m n.p.m.). Szlak omija wierzchołek, ale na szczyt prowadzi wyraźna, wydeptana ścieżka w lewo.
3. Po zejściu z Przedziwnej dochodzimy do węzła szlaków i drogi asfaltowej. To dobre miejsce na odpoczynek – znajdują się tu wiata i ławeczki. Odtąd będziemy wędrować ścieżką oznaczoną zielono-białym kwadratem  (kierunek: Góra Żabia 25 minut).
4. Idziemy przez chwilę asfaltem, następnie skrajem lasu, po czym wychodzimy na otwartą przestrzeń. Przed nami widoczny nadajnik na Żabiej Górze. Ostatni odcinek pokonujemy polnymi ścieżkami z ładnym widokiem na okolicę. Dochodzimy na szczyt Żabiej (549 m n.p.m.) – tu krzyż, nadajnik telekomunikacyjny, ławeczka, tablica z opisem panoramy.
5. Z Żabiej Góry schodzimy tą samą drogą, trzymając się zielono-białej ścieżki spacerowej . Po dojściu do znanego nam już węzła szlaków pod górą Przedziwną, skręcamy delikatnie w prawo, cały czas trzymając się zielonej ścieżki. Wędrujemy przez las, trawersując Przedziwną od wschodu.
6. Dochodzimy w okolice szpitala „Excelsior”. Teraz schodkami w dół, przez rozległy park zdrojowy, mijając po drodze liczne tablice z opisem ciekawostek z historii uzdrowiska. Wycieczkę kończymy w centrum Iwonicza-Zdroju. 

Atrakcje i walory krajobrazowe

1. Źródło Bełkotka – usytuowane na stokach góry Przedziwnej – to ulubione miejsce spacerów turystów i kuracjuszy przebywających w Iwoniczu-Zdroju. Niedługa i dobrze przygotowana trasa spacerowa wybrukowaną aleją Wincentego Pola czyni to miejsce łatwo dostępnym dla wszystkich, niezależnie od kondycji. Nazwa pochodzi od wydobywającego się z dna źródła gazu ziemnego, wywołującego charakterystyczny odgłos „bełkotania”. Obecnie ilość wydobywającego się gazu jest bardzo niewielka. Liczne dokumenty potwierdzają, że Bełkotkę odwiedzano już czterysta lat temu – „płonące” źródło było wielką atrakcją dla kuracjuszy i inspiracją dla malarzy i poetów. Od 1996 roku źródło jest pomnikiem przyrody. Na obelisku przy Bełkotce znajduje się płaskorzeźba przedstawiająca Wincentego Pola. Otoczenie źródła jest ładnie zagospodarowane turystycznie, jest wiata odpoczynkowa, tablice informacyjne oraz ławeczki.
2. Iwonicki las, przez który będziemy wędrować, nie wygląda już tak jak przed wiekami. W dziele pt. „Ciekawy opis źródła odkrytego w Polsce” wydanym w 1687 roku tak opisywany jest las na górze Przedziwnej: „Góra ta pokryta jest trawami i kwiatami tak pachnącymi, że wszyscy, którzy się ku niej zbliżają, zrazu są zdumieni, a potem przez długi czas jeszcze odurzeni ich zapachem. Widzi się tam wiele dębów, jodeł, świerków i innych potężnych drzew, które tworzą gęsty i przyjemny las”. Dziś las jest mocno przekształcony i pocięty licznymi ścieżkami spacerowymi. Jednak nadal w drzewostanie możemy napotkać wiekowe jodły i buki.
3. Ścieżka „Przez źródło Bełkotka na Przedziwną” jest oznaczona niebiesko-białym kwadratem i ma długość około 2,2 km. To jedna z najpopularniejszych tras w okolicy uzdrowiska. Do Bełkotki i na Przedziwną chadzano już kilkaset lat temu. Góra Przedziwna (552 m n.p.m.) zwana była niegdyś Cudowną Górą lub Łysówką, choć właściwa nazwa to Krzemionki. Jest całkowicie porośnięta lasem.
4. Ścieżka „Na Żabią Górę” jest oznaczona zielono-białym kwadratem i ma długość około 2,6 km. Końcowy fragment wiedzie odkrytym terenem. Wschodnie stoki Żabiej Góry (549 m n.p.m.) schodzą do osiedla Turkówka, będącym idealnym punktem widokowym na okolicę. Z niezalesionego grzbietu roztacza się ładna, dookolna panorama na pobliskie wzgórza (widać m.in.: Uhliska, Glorietę, Borowinową), Pogórze Jasielskie oraz Beskid Niski. W krajobrazie wyróżnia się rozległa, trójgarbna Cergowa. W dole – po zachodniej stronie – wieś Lubatowa. Na szczycie stoi krzyż i maszt telekomunikacyjny. Jest też ławeczka i tablica z opisem panoramy.
5. Warto pospacerować po urokliwym uzdrowisku, jakim jest Iwonicz-Zdrój. Pierwsze wzmianki o leczniczych właściwościach iwonickich wód pochodzą z XVI wieku. Rozkwit miejscowości przypada na XIX wiek, za sprawą ówczesnych właścicieli – rodziny Załuskich. Powstały wówczas okazałe pensjonaty, drewniane wille w stylu szwajcarskim, zakład kąpielowy, pijalnia wód mineralnych, kaplica zdrojowa oraz łazienki. Dziś jest to znane w regionie uzdrowisko, którego największym bogactwem są wody mineralne. Warto zatem zajrzeć do pijalni wód mineralnych – budynek został przebudowany w latach dwudziestych XX wieku. Centralną częścią uzdrowiska jest park zdrojowy, nieco dalej usytuowana jest altana „Glorietka” oraz tężnia solankowa.

Warianty i modyfikacje

1. Z Żabiej Góry możemy wrócić do Iwonicza-Zdroju – zamiast ścieżką przez las – drogą asfaltową. Ze szczytu schodzimy po własnych śladach, zielono-białą trasą spacerową. Po około 20 minutach marszu dochodzimy do rozdroża i węzła szlaków. W tym miejscu opuszczamy zieloną ścieżkę, która wiedzie przez las, i skręcamy w prawo na drogę asfaltową. Po chwili dochodzimy do drogi łączącej Iwonicz-Zdrój z Lubatową. Wiedzie tędy czerwony szlak (jest to fragment Głównego Szlaku Beskidzkiego). Skręcamy w lewo. Drogą asfaltową – Aleją Leśną – wracamy do centrum uzdrowiska, trzymając się czerwonego szlaku. Po drodze mijamy amfiteatr, basen oraz odbicie szlaku zielonego na górę Przymiarki.

Wskazówki praktyczne

1. Iwonicz-Zdrój jest dobrze skomunikowany z różnymi miastami. Do uzdrowiska kursują autobusy m.in. z: Krosna, Tarnowa, Krakowa, Katowic czy Warszawy. Wysiadamy w centrum uzdrowiska, na przystanku: Plac Oczki.
2. Samochód najlepiej zaparkować na parkingu za stacją paliw przy Alei Słonecznej, przy głównej drodze przez uzdrowisko. W słoneczne weekendy, w sezonie turystycznym, parking szybko się zapełnia. Parking jest płatny. Dobrą alternatywą jest bezpłatny parking pod amfiteatrem na ul. Leśnej, tuż przy zielonym szlaku na Przymiarki.
3. W Iwoniczu-Zdroju znajdują się liczne sklepy spożywcze, w których możemy zakupić prowiant na drogę, a także restauracje i kawiarnie. Warto spróbować leczniczych wód, z których słynie iwonickie uzdrowisko.
4. Trasa ma charakter bardziej spaceru niż górskiej wędrówki. Kilka możliwości modyfikacji czyni ją bardziej dostępną także dla mniej wprawnych piechurów. Nawierzchnia na szlaku to leśne i polne ścieżki. Wybrukowana aleja do źródła Bełkotka jest dostępna także dla wózków dziecięcych. Ostatni odcinek trasy na Żabią Górę wiedzie otwartą przestrzenią, zatem w słoneczne dni nie zapomnijmy o nakryciu głowy. Jeśli wędrujemy z dziećmi, na wycieczkę warto przeznaczyć pół dnia. Po drodze znajdują się miejsca z ławeczkami oraz wiaty odpoczynkowe.